Cyrk kambodżański Phare

Muzeum Narodowe Angkoru

Muzeum Narodowe Angkoru w Siem Reap dostarcza niezbędnego kontekstu do zwiedzania rozległego Parku Archeologicznego Angkoru. Znajduje się tu imponująca kolekcja khmerskiej sztuki i artefaktów, w tym największa na świecie ekspozycja wizerunków Buddy. Osiem tematycznych galerii przedstawia wzlot i upadek Imperium Khmerskiego za pośrednictwem kamiennych rzeźb, brązów i wystaw multimedialnych. Wizyta w muzeum przed wyruszeniem do świątyń znacznie pogłębia zrozumienie największej cywilizacji Kambodży.

Phnom Bakheng

Angkor Wat

Angkor Wat to największy na świecie zabytek religijny — XII-wieczna świątynia w formie góry, poświęcona hinduskiemu bogu Wisznu, wzniesiona przez króla Surjawarmana II i zajmująca powierzchnię 401 akrów w północno-zachodniej Kambodży. Jej pięć wież w kształcie kwiatów lotosu, doskonale odbijających się w otaczającej fosie o wschodzie słońca, to narodowy symbol Kambodży i jedno z najbardziej zachwycających osiągnięć architektury na świecie. Płaskorzeźby biegnące przez 800 metrów wzdłuż zewnętrznej galerii przedstawiają całą kosmologię hinduizmu z niezwykłą szczegółowością.

Angkor Thom

Angkor Thom był ostatnią i najdłużej funkcjonującą stolicą Imperium Khmerskiego — otoczonym murami miastem o powierzchni 9 km², w którym znajduje się świątynia Bayon z 54 wieżami, każda ozdobiona czterema kamiennymi twarzami bodhisattwy Awalokiteśwary o spokojnym uśmiechu. Królewskie miasto, zbudowane przez Dżajawarmana VII około 1200 roku n.e., obejmuje również piramidalną świątynię Baphuon, Taras Słoni i Taras Trędowatego Króla. Prowadząca do niego Brama Południowa — grobla otoczona bogami i demonami ciągnącymi olbrzymiego węża nagę — to jedno z najbardziej spektakularnych wejść do Angkoru.

Świątynia Bayon

Świątynia Bayon w centrum Angkor Thom to jedna z najbardziej charakterystycznych i rozpoznawalnych starożytnych budowli na świecie. Jej 54 wieże ozdobiono czterema gigantycznymi twarzami spoglądającymi spokojnie w czterech kierunkach świata. Zbudowana przez Dżajawarmana VII jako świątynia państwowa buddyjskiej stolicy Imperium Khmerskiego, posiada galerie pokryte żywymi płaskorzeźbami przedstawiającymi bitwy armii khmerskiej, życie na targu, sceny gotowania i zawody sportowe. Uśmiechnięte twarze, które według niektórych przedstawiają samego króla, a według innych bodhisattwę Awalokiteśwarę, stały się najbardziej rozpoznawalnym symbolem regionu Angkoru.

Świątynia Ta Prohm

Ta Prohm to jedna z najbardziej nastrojowych świątyń kompleksu Angkoru, wyjątkowa ze względu na to, że pozostawiono ją w dużej mierze w stanie, w jakim ją odnaleziono — korzenie potężnych puchowców i figowców dusicieli dramatycznie oplatają kamienne wieże i ściany galerii. Zbudowana w 1186 roku przez Dżajawarmana VII jako mahajanistyczny klasztor buddyjski i uniwersytet, świątynia była niegdyś domem dla ponad 12 000 osób, w tym 615 tancerek. Jej celowo nieodrestaurowany stan, uwieczniony w filmie „Lara Croft: Tomb Raider”, wywołuje silne poczucie, że natura odzyskuje cywilizację.